Gedicht Eva Schuurman Aandacht voor Elkaar - 6 oktober

Eva Schuurman schreef een gedicht voor gemeente Bronckhorst om invulling te geven aan de landelijke campagne Aandacht voor Elkaar.






Naar videovoordracht Eva Schuurman gedicht voor campagne 'Aandacht voor Elkaar'
Bij aanklikken van de afbeelding start de videovoordracht van het gedicht.


Er staat een vaasje voor de deur
om tranen mee te drogen;
een buurvrouw bracht ons bloemen
daar we ze niet buitenzetten mogen.
De school moet in het slot,
er spit een man door zijn gazon,
en in Rome zingt een bariton
van hoop op zijn balkon.
We klappen in de handen
voor wie zorgt in wit gewaad
en als die echo uitklinkt
is het weer stil op straat;
een wereld broos en wiebelig,
een bang, verstikkend kwaad
en geen eenduidig antwoord
op de vraag hoe of het gaat..
Het speelveldje wordt bruin,
de wasmand ligt te ruste
en ik kan me niet eens heugen
dat ik jou driemaal kuste.
Maar in elke vezel voel ik
waar mijn hoofd nu tijd voor maakt,
dat ik zelfs zonder jouw handen
nog steeds ben aangeraakt.
Door de strepen uit de lucht
en de tijd om echt te zien,
wat ik in de waan van alledag
gemist had misschien.
Dus dagdroom ik van weerzien,
van hoesten zonder schamen,
dat ik bij je op bezoek mag
en niet strand al voor je ramen.
Zodat mijn armen zo ervaren
als zesendertigduizend* virologen,
in dankbaarheid en liefde
weer om jouw schouders mogen.

Eva Schuurman


*de gemeente Bronckhorst telt ruim zesendertigduizend inwoners